Iets met voeten…….

In de voorbereiding naar de 11stedentocht hebben we inmiddels allerlei onderzoeken/afspraken gehad. Maar een hele belangrijke is nog niet aan bod gekomen.

De voetencheck!!! Onze voeten zijn de basis van ons hele lichaam. Zeker met zo’n enorme inspanning goed om eens door de experts te laten kijken naar onze voeten. Wellicht is er een afwijkende voetstatiek zichtbaar. 

Claudia en ik samen op pad naar Schutrups. Zelf ben ik ook register (sport) podoloog maar mijn eigen voeten bekijken is toch lastig. Ben niet zo lenig denk ik. Tevens wordt onze houding meegenomen tijdens de check. Ik bij Erik op bezoek en Claudia bij Bas.

Eerst maken we een statische scan waarbij heel goed de drukverdeling bij beide voeten te zien is. We hebben allebei een wat hollere voet, waarbij Claudia wat meer druk op de voorvoeten heeft en ik iets meer op de hielen. Bij mij is tijdens het onderzoek ook een kleine scheefstand zichtbaar.

Dat wist ik natuurlijk al. Maar aangezien ik verder geen rug/heupklachten heb doen we daar verder niks mee.

Ook voetverzorging is een aandachtspuntje voor iedereen. Laatst zei iemand tegen mij dat hij dacht dat een bezoek aan de pedicure alleen voor mensen was die niet meer hun eigen nagels konden knippen maar zo is het niet. De pedicure is bv in staat om eelt op een juiste manier weg te halen, de juiste hoeveelheid zodat de huid niet te dun wordt, de nagels op de juiste manier te knippen en ga zo maar door. We hebben dus ook een bezoek gebracht aan Ingrid (de pedicure die elke dinsdag, elke donderdag en zaterdag om de week bij Schutrups aanwezig is). 

Bij ons beide heeft ze eelt weggehaald bij Claudia iets meer onder de voorvoet en bij mij iets meer rondom de hielen.  Dat stukje extra druk wat ook al zichtbaar was op de statische scan bij de voetencheck. Voor Claudia ook nog de winkel in geweest om toch nog nieuwe schoenen aan te schaffen. Op de Adrenaline van het merk Brooks die ze nu heeft, heeft ze al flink wat km gemaakt. Zowel hardloop als wandel. Zij heeft nu gekozen voor de Lomer lage wandelschoen, dit is een waterdichte lichte wandelschoen en ook de opvolger van de Adrenaline van Brooks heeft ze er weer bij aangeschaft. Hier moet ze de tocht mee uit kunnen lopen!

Ook moest er gewandeld worden uiteraard, 50 km stond op het programma. We hadden bedacht om vanuit Erica op pad te gaan, in Sleen een stukje van het Pieterpad te gaan doen tot Schoonloo en vanuit daar weer richting Borger/Exloo en dan de “taxi” naar huis te nemen.

Mooi op tijd beginnen want 50 km is best een afstand. Om 6.30 uur zijn we vertrokken. Het was lekker weer. Niet te warm. Claudia een rugzak om en ik een heuptasje. Deze gevuld met broodjes, drinken, tomaatjes, banaan en mueslirepen. Claudia op de adrenaline van Brooks en ik op de Kawana van Hoka.

Via een omweg zijn we naar Sleen gelopen. Tja en wanneer ga je dan pauze houden op zo’n afstand?  Toen we ah Pieterpad begonnen zaten we inmiddels op zo’n 19 km. We hebben onderweg besloten om van de route af te gaan en in Schoonoord te gaan pauzeren. Daar hadden we inmiddels ongeveer 26 km in de benen. Daarna toch besloten niet weer het Pieterpad op te pakken anders zouden we eigenlijk te ver van huis op 50 km uitkomen. Ook voor onze taxi prettig om niet te ver te hoeven rijden. Iets anders bedacht dus. Plannen zijn er om gewijzigd te worden toch? En zo flexibel als wij zijn….

Via Ellertshaar richting Eesergroen, Odoorn en finishen in Klijndijk. Na de eerste pauze konden we goed weer op gang komen. Ellert en Brammert zijn we onderweg naar Ellertshaar nog tegen gekomen. Na ongeveer 37 km zijn we even weer gaan zitten. En zeker vernamen we onze benen en voeten. Na deze stop hadden we ook echt tijd nodig om de boel weer een beetje gesmeerd te krijgen. We twijfelden dan ook of we nog een keertje zouden gaan zitten. We zijn uiteindelijk doorgelopen naar ons pick-up punt. We waren bang dat we anders niet meer vooruit kwamen. Om 16.30 uur kwam Gwen voorrijden, bedankt hiervoor en heeft ons na 51.5 km weer lekker thuisgebracht. Onderweg steeds na ongeveer een uurtje iets gegeten of gedronken. Dat voelde prima. Geen van beiden hadden we blaren. Claudia wel rechterhak wat pijnlijk en mijn voeten waren vooral aan de bovenzijde wat rood geworden (of had ik nou de dagen ervoor teveel in de zon gezeten?)

Deze kunnen we afvinken op ons trainingsschema, blij mee dat dit goed is gegaan. Binnenkort nog een 2 daagse op het programma  waarbij 70 km verdeeld over de 2 dagen gaan lopen. Dan zit ons trainingsprogramma er bijna op. Dat betekend dus ook dat we er bijna klaar voor zijn.

Wandelgroetjes

Miranda & Claudia

P.S. Nog 1x een blog voor de tocht en uiteraard nog 1x de afterblog!!!

Wat gaat de tijd snel!!

Nog maar een paar weken en dan gaan we de 11 stedentocht lopen. Dinsdag 24 mei staan we in Leeuwarden aan de start.

Gaan we het redden? Wat voor weer zal het zijn? Zullen we blaren krijgen? Hebben we genoeg getraind?

Best wel wat vragen die door je hoofd spoken wanneer “het grote moment” nadert.

Daarom zijn we ook nog in gesprek geweest met Sten Dallinga van Innergy Performance Coaching. Hij is sportpsycholoog in het Omnium in Groningen.

Hij heeft ons de volgende tips gegeven:

Het is interessant om te kijken hoe je omgaat met blessures. Blessures werpen je terug in je progressie en verwijderen je van je uiteindelijke prestatiedoel: de gewenste afstand of tijd die je wilt lopen. Het kan voelen alsof je enorm wordt teruggeworpen. In dat geval is het goed om te beseffen dat gevoelens van frustratie er mogen zijn. Stel weer kleinere doelen die haalbaarder zijn, om je motivatie te herwinnen. Ook wanneer je angstiger wordt na blessures, kan het helpen om kleinere prestatiedoelen te stellen. Zo herwin je weer wat vertrouwen. Vertrouwen komt pas nadat je iets hebt bereikt, niet ervoor.

Wat betreft het behouden van je motivatie kun je ook doelen stellen. Het is slim om dit te koppelen aan waarden: waarom doe je het. Wat vind je belangrijk? Gezondheid, uitdaging, in de buitenlucht zijn, het gezamenlijk doen etc. Dat kan verschillen per persoon. Kijk daarom wat waardevol voor je is, naast de prestatie die je probeert te halen.

Ten derde helpt het om je voor te bereiden op scenario’s. Slecht weer, pijntjes, kleding dat niet goed zit, vermoeidheid etc. Wanneer je van te voren een plan B hebt gemaakt, geeft dit meer vertrouwen en houvast. Dit doen wedstrijdsporters ook; als we een snelle tegengoal krijgen dan geven we de eerste 5 minuten weer extra energie bijv. Hierdoor kom je niet snel voor verrassingen te staan, en handel je sneller op het moment dat het ‘mis’ dreigt te gaan.

Gemotiveerd zijn we in ieder geval, blessures blijven hopelijk achterwege. We handballen ook allebei maar de competitie is afgelopen dus we kunnen ons nu op alleen het wandelen focussen.

Afgelopen weekend zijn we op “hoogte stage” in Winterberg geweest. Het wandelen is daar toch wel iets anders dan bij ons. We hebben ons programma daarom toch maar iets aangepast. Het was een familie uitje en er stonden dus ook andere sportieve dingen op het programma. (op het terras zitten o.a.)

Aankomende zondag gaan we hopelijk de 50 km aantikken. Benieuwd hoe dat gaat. Goed voor ons vertrouwen om die af te kunnen vinken.  Hopelijk goed weer dan kunnen we meteen testen of een rugzak te combineren is met een hemdje of dat we toch beter een t-shirt kunnen dragen. De volgende keer krijgen jullie het antwoord!

Groetjes Miranda & Claudia

P.S. Tips en ervaringen blijven welkom via miranda@schutrups.nl

We gaan op reis en nemen mee…….

Zoals eerder aangegeven hebben we zelf een trainingsprogramma opgesteld. Aangezien iedereen anders is wat basisconditie betreft en lichaamsbouw wilden we natuurlijk graag weten of we zo voldoende km maken.

Samen met Jan Arend (Fysiek trainer werkzaam bij MCZ) hebben wij onze voorlopige planning doorgenomen. Daar heeft hij zeker nog iets in aangepast. Het is belangrijk om volume op te bouwen maar tevens ook rust te nemen. Ons schema is nu opgebouwd in periodes van 3 weken.

  1. Intensieve week
  2. Volume opbouwen
  3. Herstel/rustige week

Tijdens de intensieve week trainen we een aantal lange afstanden. De week daarna wat minder lange afstanden maar nog wel het volume opbouwen en dan een week “rust” (wel wandelen maar dan blijven de afstanden onder de 10 km). Opbouwen is goed maar ook moet je lichaam tijd hebben om te herstellen. De aankomende 3 weken zien er als volgt uit:

Intensief: dinsdag 10 km, vrijdag 30 km, zaterdag 40 km en zondag 5 km (totaal 85 km)

Volume: woensdag 5 km, donderdag 5 km en zaterdag 50 km (totaal 60 km)

Herstel/rust: maandag 8 km, donderdag 10 km en zondag 10 km (totaal 28 km)

Dit zijn al hele afstanden. Maar voor je het weet is het ook al zover!

Laatst hebben we 2 etappes van het Pieterpad gelopen. Mooi uitgezette routes. Op ons programma stond 40 km die dag. Om 8 uur heeft onze taxichauffeur Dave ons afgezet in Sleen, de plek waar we gingen beginnen. Route werd duidelijk aangegeven. Heel afwisselend gelopen verhard/onverhard. We werden nog ingehaald door 2 mannelijke hardlopers. Wij waren natuurlijk nieuwsgierig…. ”Doen jullie ook het Pieterpad?” En ja hoor, zij gingen die dag geen 2 maar 3 etappes volbrengen, en wij al denken dat wij goed bezig waren! Leuk om te zien hoe een ieder zijn of haar (sportieve) doelen heeft.

We hadden een goed gevulde rugtas mee voor de 40 km die we moesten volbrengen.

Eigenlijk wisten we geen van beide wat belangrijk is om mee te nemen voor zo’n lange training. Ook richting de 11 stedentocht wel belangrijk om hier wat voorbereiding in te treffen. Dat hebben we gedaan door met Leonie van TOP diëtisten (in het omnium) in gesprek te gaan. Zij heeft voor ons een aantal producten/adviezen opgeschreven waar we mee aan de slag kunnen.

Een goede basisvoeding is al het halve werk. (Dat lukt ons aardig denk ik)

Voldoende drinken altijd belangrijk, niet alleen water maar ook isotone sportdranken, volkoren producten zoals een belegd broodje. Koolhydraatrijke voeding zoals bijvoorbeeld een banaan en kwark doen het ook altijd goed. Uiteraard zoeken we de dingen die we zelf ook nog een beetje lekker vinden want daar word je blij van! (Ook niet geheel onbelangrijk).

Het was een heerlijke dag. Het ging goed bij ons allebei. Om 16.00 kwamen we aan in Hardenberg. Daar zijn we met de trein naar Nieuw Amsterdam gegaan waar onze taxichauffeur ons stond op te wachten zodat we niet weer van Nieuw Amsterdam naar Erica moesten lopen! Onze dank hiervoor.  

Tot de Volgende!!

Wandelgroetjes van Miranda & Claudia

P.S. Wist je dat je ook 1 dag mee kunt lopen met de 11stedentocht?

Op een zonnige vrijdagochtend gingen Claudia en ik op weg naar Groningen.

In Het Omnium hebben we die dag een sportmedische keuring. Er zijn verschillende opties. Sommige mensen hebben deze keuring nodig i.v.m. werkzaamheden of b.v. topsporters. Maar ook wij kunnen een sportmedische keuring aanvragen. Wij hebben één gekozen zonder inspanningstest. (Meer info is te vinden op www.martiniziekenhuis.nl.)

We zijn al mooi op tijd vertrokken naar Groningen zodat we eerst nog even een trainingsrondje in het Stadspark kunnen doen. Ik op de Hoka Kawana, een lichte schoen met lekkere afwikkeling en Claudia op de Adrenaline van Brooks.

Na een lekker rondje te hebben gewandeld gaan we naar Renate, zij is vandaag de dienstdoende spreekuur assistent. Zij meet o.a. onze bloeddruk en ja we mogen op de weegschaal (met de ogen dicht haha), onze lengte wordt bepaald (klopt nooit hé wat er op onze ID staat).

Daarna moesten we een longtest doen. Poeh dat valt niet mee, door blijven blazen terwijl je voor je gevoel al alles “uitgeblazen” hebt. Een ogentest stond daarna op het programma en tot slot heeft Renate onze bloedwaardes m.b.t. ijzer, glucose en cholesterol gecontroleerd.

Dat allemaal afgerond te hebben mochten we door naar Feikje, zij is een van de sportartsen in Het Omnium. Bij haar werd er nog een check up gedaan. Zo werden o.a.  reflexen getest, gewrichten onderzocht en stabiliteitsoefeningen gedaan. Tevens hebben we de uitslagen van de testen die Renate heeft gedaan doorgenomen. Gelukkig bij ons allebei geen bijzonderheden. Toch fijn om te weten dat dat in orde is. Nu kunnen we verder met trainen en opbouwen van de afstand voor de 11stedentocht. Een stukje van het Pieterpad staat op het programma en ook het Westerwoldepad gaan we gedeeltelijk doen tijdens de voorbereiding (bedankt voor de tip Jacqueline).

Met sportieve groet,

Miranda & Claudia

P.S. Volgende keer meer over de trainingen en de voeding.

En toen moest er getraind worden…….& schoenen stress

Het is super leuk om nieuwe (sportieve) doelen te stellen. Maar hoe gaan we dit doen met trainen?

De 11 stedenwandeltocht is een tocht van 207 km. We moeten toch zeker wat lange afstanden gaan lopen in de voorbereiding. Misschien moeten we ook wat dagen achter elkaar trainen. De 11stedentocht gaan we in 5 dagen lopen. Hoe ziet ons trainingsprogramma eruit?

Met online googlen (zo werkt dat tegenwoordig) komen we verschillende trainingsprogramma’s tegen. Die maar een beetje samengevoegd en zo iets voor ons bedacht. We gaan ongeveer om de week een lange afstand lopen. Deze bouwt op van 15 km naar ook nog een afstand van 50 km. In de andere weken staat er vaak een korte training van ongeveer een uur op het programma.

Agenda’s bij elkaar om te kijken wanneer we de langere afstanden gaan lopen. Is wel zo gezellig om dit samen te doen. Want er moet uiteraard ook gewerkt worden.

Ik zeg tegen mijn patiënten vaak elk lichaam is anders en elk lichaam reageert ook anders. Hebben wij dan wel het juiste trainingsprogramma opgesteld, past deze het best bij ons, hoe reageert ons lichaam?

Binnenkort ga ik om tafel met Jan-Arend van fysiopraktijk MCZ. Zij zijn ook gevestigd in het Omnium in Groningen waar wij als Schutrups ook praktijk hebben.

Jan-Arend is sport performance begeleider. Hij gaat samen met ons kijken welk trainingsprogramma het beste bij ons past.

We hebben inmiddels al wel een aantal lange afstanden gelopen. Zo ook vanuit onze woonplaats Erica naar de muur van Emmen en via het KWAK kanaal weer terug.  Leuk om meteen wat hoogte meters te trainen.  Een tocht van ongeveer 30 km. Ging best goed.

De trainingen doen we natuurlijk op goede schoenen. We moeten nog wel uitvinden welke wij het prettigst vinden tijdens zo’n lange afstand. Een aantal jaren geleden heb ik op de lowa aerox (half hoge lichte wandelschoen) een tocht van 60 km over het strand gemaakt. Ook daar hebben we voor getraind. Wanneer we op de weg liepen met die schoenen werd mijn hak daar wat minder blij van. Onverhard ging prima. Hardlopen doe ik (vaak) op Hoka’s. Dit merk staat bekend om de wat dikkere “marshmallow achtige” zool. Misschien is dat een goede optie voor mij om de lange tocht op te gaan lopen. Met de langere afstanden ga ik de verschillende modellen proberen. We hebben nog even de tijd om uit te zoeken welke schoenen het prettigst zijn voor ons.

Op naar veel trainings kilometers!

Groet Miranda & Claudia

PS. Tips zijn welkom!! We zoeken ook nog wat leuke routes

Het jaar 2022 is al weer een paar weken op weg. Een nieuw jaar betekent ook vaak nieuwe voornemens. Ik houd ervan om sportieve doelen te stellen.

De 11stedentocht schaatsen is een hele uitdaging maar lastig te plannen. De 11 stedentocht wandelen kan ook!!!

Even een terugblik:

Een bijzondere periode de afgelopen 2 jaar (iets met Corona). Veel mensen zijn in deze tijd “besmet” met het wandelvirus. Ook ik heb hier “last” van. Lekker, om wanneer het uitkomt buiten te zijn en verschillende wandelingen te maken. Hoezo de 11 stedentocht wandelen?

Ja ik houd ervan om sportieve doelen te stellen. In oktober heb ik samen met mijn zus Claudia meegelopen met de kleintje 11stedentocht wandeling van Workum naar Stavoren en weer terug. Geweldige ervaring! Toch maar eens kijken of we dan deel kunnen nemen aan de hele 11 stedentocht (207 km in 5 dagen).

De inschrijving begon op 1 december om 8.00 uur. Mijn zus zat klaar achter de laptop want we willen er graag als een van de eersten bij zijn. Er is ook een mogelijkheid om te overnachten op een boot. Deze plekken zijn vaak snel vol. De boot gaat dan iedere dag weer naar de volgende finish plek. Ideaal!

Spannend!! Gaat het allemaal lukken?? Jaaa we zijn erbij, ook op de boot!!

Oke, dat hebben we mooi gedaan en nu?

Nu moet er getraind worden! Welke schoenen? Zijn we wel fit genoeg? Voeding? Trainingsopbouw?
De komende periode nemen we jullie mee in onze ervaringen in aanloop naar de 11stedenwandeltocht. Deze gaan we lopen van 24 t/m 28 mei 2022.

Met sportieve groet,
Miranda en Claudia

P.S. Ik ben Miranda Blaauwgeers een van de Register (sport) Podologen bij Schutrups. Je kunt mij vinden op de aanmeetlocaties in Groningen (Het Omnium) en Winschoten (PrengerHoekman) en tevens in de winkel in Exloo. Mijn zus Claudia is werkzaam bij Service apotheek en helpt de apotheken bij de certificering. Ennuh niet geheel onbelangrijk we zijn beide wel aardig sportief aangelegd!

Wanneer kan ik mijn sport weer gaan hervatten?

Meer dan 90% van de sporters verwacht terug te keren naar de sport na een voorste kruisband (VKB) reconstructie. Eén van de eerste vragen die je stelt na een VKB reconstructie is daarom: “Wanneer kan ik mijn sport weer gaan hervatten”?

Keert iedereen terug naar de sport?

Dit lijkt een makkelijke vraag, maar in de praktijk blijkt dat terugkeren naar de sport een multifactorieel probleem is. Met andere woorden: er blijken verschillende voorwaarden van belang te zijn om succesvol te kunnen terugkeren naar de sport. Helaas blijkt dat slechts 65% van de amateursporters succesvol terugkeert naar het sportniveau van vóór de blessure. Ook krijgt een relatief groot deel van de jonge sporters een nieuwe VKB blessure. Eén van de redenen hiervoor is dat de beslissing om terug te keren vaak gebaseerd wordt op subjectieve criteria (bijvoorbeeld alleen gebaseerd op revalidatietijd), zonder objectief de voorwaarden voor een terugkeer naar de sport in kaart te brengen.

Hoeveel % keert terug?

  • Wel terug 65%
  • Niet terug 35%

Voorwaarden?

Ten eerste is de lengte van je revalidatietraject van groot belang of je succesvol en veilig terugkeert naar de sport. Een aantal jaren geleden werd traditioneel een revalidatie van 6 maanden geadviseerd. Echter, het blijkt dat een revalidatietraject van minimaal 9 maanden zorgt dat de kans op een nieuwe VKB blessure fors afneemt. Het advies is daarom om minimaal 9 maanden te revalideren na je VKB reconstructie, en misschien wel langer om alle voorwaarden zo goed mogelijk te trainen.

Maar welke voorwaarden spelen hierbij een rol? En hoe maken we deze voorwaarden meetbaar?

Kwaliteit van een revalidatie

Nog veel belangrijker dan de lengte van je revalidatie, is de kwaliteit van het revalidatietraject. In een serie blogs proberen wij op een makkelijke manier uit te leggen welke voorwaarden van invloed zijn op een terugkeer naar de sport, hoe deze voorwaarden te trainen en hoe deze voorwaarden te testen voordat je terugkeert naar de sport.

Immers, wanneer je deze voorwaarden niet test gedurende de revalidatie, ben je eigenlijk aan het gissen of de kwaliteit van je revalidatie wel goed genoeg was voor een terugkeer naar de sport…

> Revalidatietraject van minimaal 9 maanden

> Voldoende spierkracht

> Goede kniefunctie

> Goede bewegingstechniek

> Mentaal klaar

> Afgeronde veldrevalidatie

Auteur Wouter Welling

Mijn naam is Wouter Welling en ik ben werkzaam als bewegingswetenschapper bij MCZ in Groningen; een praktijk die de medische begeleiding verzorgt voor alle topsport in Noord-Nederland. Tot mijn takenpakket behoren onder andere het ontwikkelen van objectieve testbatterijen, het afnemen van blessure preventie metingen en het monitoren van de training load.

Na het afronden van mijn master Bewegingswetenschappen ben ik doorgegaan met promotieonderzoek naar voorste kruisband (VKB) blessures aan de Rijksuniversiteit Groningen. Het promotieonderzoek waar wij nu aan werken richt zich op ‘Return to sport decisions’ na een VKB reconstructie. Hierbij proberen we praktische en relatief makkelijk uitvoerbare meetmethoden te combineren, die voor elke therapeut uit te voeren zijn en die ondersteunend zijn in de ‘Return to sport decisions’.

Binnen het Omnium werkt iedereen met elkaar samen. Mensen met voet-, knie-, heup-, rug- of houdingsklachten die worden doorverwezen naar de Voetzorg van Schutrups, hebben vaak geen idee wat hen te wachten staat. Nou, veel. Registerpodoloog Brian Fredriks neemt ons mee door het hele proces.

Bij wie iemand met voet- of houdingsklachten terechtkomt, wordt altijd bepaald bij het eerste contact, meestal een telefoontje. “Bij het maken van een afspraak wordt al gefilterd of er bijzonderheden zijn”, zegt Brian. “Dat doen we, omdat wij allemaal een verschillende achtergrond hebben. Mensen met diabetes, komen bijvoorbeeld terecht bij een podotherapeut, omdat die daarin gespecialiseerd is en de hele zorg op zich kan nemen. In alle andere gevallen, maakt het niet uit, omdat dan al onze mensen het onderzoek kunnen doen. We kijken dan gewoon bij wie iemand het snelst terecht kan.”

Wel een zool, maar geen goede schoen? Dan sla je de plank mis

“De drie disciplines die Schutrups in huis heeft, zijn de registerpodoloog, de podotherapeut en de podoposturaal therapeut. Dat is eigenlijk voortgevloeid uit de methode die Erik en Jan Schutrups met hun vader hebben ontwikkeld. Dat begon met de podoposturale therapie. Ze keken niet, zoals gebruikelijk was, alleen naar de voetstand, maar naar het geheel, holistisch. Dat betekent dat ze ook letten op de lichaamsbouw, de stand van de wervelkolom en de hele houding. Daar is uiteindelijk een stroming podotherapie en podologie uit voortgekomen. En nadien hebben we alle drie die disciplines in huis gekregen. Iedereen die een zooltje nodig heeft en geen specifieke klachten heeft, kan bij alle drie de disciplines terecht.”

Wat zijn dan de verschillen?

“Ze hebben een verschillende vooropleiding. De podotherapeut is als gezegd gespecialiseerd in diabetische voetzorg. De registerpodoloog is de behandelaar die vanuit de voet naar het hele lichaam kijkt. De podoposturaal therapeut doet dat ook, maar die is weer gespecialiseerd in spierspanning en zenuwen. Maar het mooie is bij ons juist de kruisbestuiving. Alle behandelaars hebben van alles een stukje meegekregen. En we gebruiken alle technieken van elkaar.”

Hoe gaat dat dan elders?

“Bij veel praktijken is het: ‘Krul de broekspijpen maar omhoog’ en dan begint het onderzoek. Dat is hier ondenkbaar. De voet is weliswaar de basis, maar alles wat je onder de voet verandert, heeft invloed op het hele lichaam.”

Hele lichaam

“Daarom moet je als behandelaar het hele lichaam zien. Wij maken namelijk niet alleen een zool, we kijken naar het hele lichaam en het beweegpatroon. Het doel is uiteindelijk dat we er voor zorgen dat iemand die problemen heeft weer kan bewegen zoals hij of zij wil. Dat iemand bijvoorbeeld weer op een fijne manier sport kan bedrijven, of dat nou een marathon lopen is of vijf kilometer wandelen. Als we daar voor kunnen zorgen, dat is het leukste wat er is.”

Veel mensen hebben wel pijn, maar geen idee dat ze scheef staan en dat die pijn daar vandaan komt.

“Scheef staan is niet per definitie een probleem. Er zijn heel veel mensen die een standafwijking hebben, maar die daar geen last van hebben. Het kan wel dat dat op latere leeftijd klachten gaat opleveren. Als je een afwijkende stand hebt in een bepaald gewricht, ga je je lichaam asymmetrisch belasten om te compenseren. En dat kan bij het ouder worden problemen opleveren. Of zorgen dat je geen marathon kunt lopen, terwijl je dat wel graag wilt.”

Zou het slim zijn als iedereen zich preventief bij jullie zou melden?

“Theoretisch wel. Wij deden dat soort checks al bij voetbalclubs, waar we iedereen in de opleiding gingen screenen. En bij handbalclubs. En we gaan het nu ook doen bij bedrijven. Daar heeft het zeker zin, omdat daar de voeten zwaar belast worden. Bij preventief onderzoek ligt wel de toekomst. Ik weet dat Defensie het ook overweegt bij iedereen die nieuw binnen komt. Daarmee kun je veel leed voorkomen.”

Kunnen die ‘broekspijppodologen’ trouwens wel goede zooltjes afleveren?

“Dat kan wel. Maar je loopt een groot risico dat je belangrijke dingen over het hoofd ziet. De hoogte van de knieplooi, de bilplooi, de contouren van de heup, de stand van het SI-gewricht, tot aan de schouderbladen aan toe. Dat zie je simpelweg niet als iemand gewoon gekleed is. Terwijl dat wel allemaal kan veranderen zodra je iets onder de voet doet. Bij een gedegen onderzoek moet je echt iemand in zijn geheel zien.”

Goed. Na het eerste onderzoek is de uitkomst dus: wel of geen zooltjes?

“Klopt. En daarbij geven we altijd een goed schoenadvies. Of zooltjes zijn niet nodig, maar een goed schoenadvies wel. Sowieso: als je een zooltje moet, maar je neemt geen goede schoen, dan sla je de plank compleet mis. De schoen is en blijft de basis. In een verkeerde schoen zal een zool nooit optimaal werken. En een goede schoen, dat is een schoen waarbij de combinatie van functionaliteit, leest, breedte en hoogte super belangrijk is.”

Op goed geluk

“Ook hierbij zie je de kracht van het Schutrups-concept. De meeste podologiepraktijken hebben geen schoenwinkel. Wij kunnen direct aan de mensen in de winkel doorgeven waar ze op moeten letten bij de aanschaf van schoenen. Als je geen winkel hebt, moet je mensen op goed geluk zooltjes meegeven en die komen dan misschien in een schoen waar je niet achter staat als behandelaar. Waardoor de behandeling niet honderd procent werkt.”

Gaan jullie na het onderzoek letterlijk mee de winkel in?

“Jazeker. Als ze schoenen willen kopen, vertellen wij de verkoper waar ze op moeten letten. En als wij weten welke schoenen iemand gekocht heeft, zorgen we dat de zooltjes bij aflevering, circa twee weken later, perfect passen. In andere gevallen doen we eventuele aanpassingen aan de zooltjes bij de aflevering.”

De podologen van Schutrups hebben allemaal tijdens hun opleiding geleerd om zelf zolen te maken, maar dat doen ze doorgaans niet. Brian: “We ontwerpen ze zelf, maar ze worden in de werkplaats gemaakt. Eén van mijn taken is het ontwerpen van alle zooltjes voor iedereen. Ik krijg van mijn collega’s op papier het plan aangeleverd en maak daar een digitaal plan van voor het CAD-CAM frezen. Daardoor hebben we eenheid in het uiterlijk van alle zolen die wij leveren.”

Er is een gigantische keuze in zolen. Hoe kiezen jullie de juiste?

“Dat is afhankelijk van wat iemand wil doen en wat de klachten zijn en wat je wilt bereiken als behandelaar. Het varieert van super zachte voor mensen bij reuma tot extra harde voor bijvoorbeeld en stratenmaker van 120 kilo met platvoeten. Maar we hebben ook sport specifieke zolen. Van verend materiaal voor hardlopers tot vrij hard materiaal voor zaalsporten. En alles wat er tussenin zit.”

Wanneer moeten de cliënten terugkomen voor controle?

“Na acht weken. Dan checken we of alles goed is gegaan, of het herstel is ingezet of zelfs al bereikt. En indien nodig kunnen we de zool nog aanpassen of ombouwen. Je kunt je namelijk voorstellen dat als iemand een centimeter beenlengte-verschil heeft en we willen dat overbruggen, dat dat niet in één stap kan.”

Rustig opbouwen

“Dan bouwen we het over een langere periode rustig op. En op die momenten kunnen we de progressie ook goed controleren.”

Hoe lang gaat een zool gemiddeld mee?

“Afhankelijk van de klacht willen we de cliënten sowieso eens in het halfjaar of eens per jaar controleren. Gemiddeld gaat een zool anderhalf jaar mee, soms twee jaar. En daarna begint het bij nieuwe zolen van voren af aan. Ook al kennen we de cliënt, dan nog is het ook bij een volgende zool niet ‘Rol de broekspijpen maar op’. We bekijken alles opnieuw omdat het lichaam verandert.”

Jij ontwerpt de zolen voor iedereen. Is er dan nog wel tijd om zelf cliënten te zien?

“Zeker wel. Ik ben naast register-podoloog ook sportpodoloog. Ik ben heel graag met sporters bezig. Dat zijn mensen die zich heel bewust zijn van hun lichaam en er goed voor willen zorgen. Als ik niet een aantal uren per dag zou zijn vrijgemaakt voor het ontwerpen van de zolen, zou ik zo’n vijftien tot twintig cliënten per dag zien. Dat is best veel. Daarom ben ik ook zo blij met de afwisseling. Die zorgt voor een goede balans, waardoor ik letterlijk en figuurlijk goed in mijn vel zit.”

Waarom ontwerpt niet iedereen zijn eigen zolen?

“Ten eerste voor de eenheid vanuit Schutrups, het Schutrups-sausje. En verder heb je ongemerkt een soort controlerende functie. Als ik iets raars zie, ga ik in overleg met de behandelaar en bepalen we samen het definitieve ontwerp. Dat gebeurt niet vaak, een paar keer per maand maar.”

Blij met feedback

“Voor de studenten van de Academy is zo’n achtervang ook fijn. Die zijn blij met de feedback, omdat ze er weer iets van kunnen leren.”

Jullie hebben het altijd over een ‘Schutrups-sausje’. Wat is dat?

“Dat is het hele concept hier. Neem die Academy. Dat is niet de standaard podologie-opleiding. Of de standaard-opleiding tot podotherapeut. Er staat echt een Schutrups-handschrift op. De nieuwe mensen moeten ook passen binnen de hele filosofie. Dat betekent bijvoorbeeld dat ze niet alleen als podoloog werken, maar ook gewoon in de winkel. Zelf heb ik daar ook jaren gewerkt. De kennis die je in de winkel opdoet, is onmisbaar voor het werk in de podologie. De schoen is en blijft namelijk de basis.”

Steven Hamstra, manager van Het Omnium: “Sportartsen, fysiotherapeuten, diëtisten, podologen, psychologen en andere experts op het gebied van life sciences, bundelen op de tweede laag hun krachten. Hierbij maken ze gebruik van de meest moderne technische faciliteiten. Top- en breedtesport komen bij elkaar in het Topsportzorgcentrum. Iedereen kan hiermee gebruik maken van sportmedisch advies op maat!”

Het mentale effect van een blessure

Nynke Klopstra, namens INTER-PSY als sportpsycholoog actief in Het Omnium, gaf net als de andere deskundigen aan wat zij voor een sporter kunnen betekenen: “We kijken als sportpsycholoog samen met de sporter bijvoorbeeld naar wat het mentale effect is van een blessure, maar we kunnen ook met mentale vaardigheden een sportprestatie positief beïnvloeden.”

Herstellen, presteren, fit zijn

Onder de slogan herstellen, presteren, fit zijn, biedt Het Omnium een breed spectrum van diensten voor (top)sporters, (nog niet) bewegers en organisaties. Zoals te zien op onze homgepage, werken zes organisaties intensief samen in Het Omnium: Topdiëtisten, INTER-PSY, Lode Holding, Martini Ziekenhuis, MCZ en Schutrups Exloo.

Vanaf 15 oktober zullen onze deuren open gaan voor publiek. Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan de sportieve omgeving op Sportpark Corpus den Hoorn.